Ένα σεβαστό πρόσωπο κάθε τοπικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως οικονομικού υπόβαθρου, το οποίο η μόνη του εξουσία θα είναι να εγκρίνει ή όχι τις κυβερνητικές νομοθετικές προτάσεις, να ελέγχει το καλώς πράττει της κυβέρνησης και ενίωτε να προτείνει νομοθετικές ή άλλες ενέργειες στην κυβέρνηση, σε συνεργασία με άλλους ομοίους του, αφού θα έχει δικαίωμα να συμμετάσχει σε υπουργικά συμβούλια και να μιλάει απευθείας με τους βουλευτές. Το μόνο κριτήριο για την εκλογή αυτού του ανθρώπου είναι το ποιόν του, κάτι για το οποίο τον έχει εκλέξει η τοπική κοινωνία. Χωρίς προεκλογικές εξτρατίες, χωρίς προεκλογικές δεσμεύσεις, απλά επειδή έχει αποδείξει την αξία του στην εκάστοτε τοπική κοινωνία, και γνωρίζουν ότι θα προστατέψει τα συμφέροντα, γενικά των πολιτών (δηλαδή όχι μόνο τοπικά) και ότι θα μεταφέρει ιδέες και ανάγκες που έχουν οι πολίτες της τοπικής κοινωνίας. Ο αριθμός τους θα ανέρχεται σε πρώτη φάση στους 250 με στόχο μείωσης τους σε έναν ανά 50.000 πολίτες. Αυτοί θα αποτελούν το νέο βουλευτικό σώμα, το οποίο θα ορκίζεται και θα υπογράφει υπεύθυνη δήλωση ή κάποιο είδους συμβόλαιο με το ελληνικό κράτος & λαό, με αυστηρές ρήτρες για θέματα, όπως κατάχρηση εξουσίας, παράνομος πλουτισμός κ.λπ. όπου θα αποδέχονται ότι για ποινές που θα έχουν γίνει στην θητεία τους δεν θα υπάρχει παραγραφή ούτε αναστολή αλλά αντίθετα διπλασιασμός της ποινής του απλού πολίτη, αφού οι ίδιοι θα αποτελούν τους θεματοφύλακες του πολιτεύματος (αυτό βέβαια μπορεί και να είναι Συνταγματικός νόμος). Μετά το πέρας δύο θητειών, το ποσοστό για να επανεκλεγούν θα ανεβαίνει κατά 10% σε κάθε τετραετία, ώστε να δύνεται η ευκαιρία σε κάποιους που όντως θα αποτελούν λαμπρά παραδείγματα βουλευτών να επανεκλεγούν, προνοώντας όμως ώστε να μην δημιουργούνται φαινόμενα πελατειακών σχέσεων. Επιπρόσθετα, θα τους απαγορεύεται να διορίζουν συγγενείς τους στα προσωπικά τους γραφεία και γενικότερα σε θέσεις που προσβάλουν την πολιτική δημοκρατική συνείδηση, πχ γραφείο φίλου βουλευτή, αν και αυτό θα αποκλείεται μιας και εκτός εάν τους πληρώνουν από την τσέπη τους, οι εργαζόμενοί τους θα έρχονται μέσω ΑΣΕΠ. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι δεν θα επιτρέπεται σε συγγενικό τους πρόσωπο μέχρι β' βαθμού να είναι βουλευτής την ίδια στιγμή, ώστε να προστατεύεται η δημοκρατία από φαινόμενα συγκέντρωσης εξουσίας. Βέβαια, αφού η βουλή θα έχει αυστηρό νομοθετικό χαρακτήρα και θα απαγορεύεται να διατελέσουν υπουργοί, κατά την θητεία τους ως βουλευτές, αλλά ίσως μόνο υπουργικοί σύμβουλοι (ίσως), δύσκολα θα υπάρχουν φαινόμενα σαν τον Μητσοτακισμό. Οι κυρίες και κύριοι αυτοί θα έχουν 5ετή θητεία ώστε να εδραιωθεί η ανεξαρτησία τους, από την εκάστοτε κυβέρνηση, αφού και οι ίδιοι δεν θα ανήκουν σε κάποιο πολιτικό κόμμα, αν και η πολιτική ιδεολογία που ασπάζονται αποτελεί προσωπικό τους θέμα. Με ψήφο 200 βουλευτών θα έχουν το δικαίωμα να αμφισβητήσουν την κυβέρνηση και να καλέσουν τον λαό σε κυβερνητικές εκλογές.
Κατά δεύτερον μια κυβέρνηση, η οποία στο προεκλογικό της πρόγραμμα θα αναφέρει την δομή των υπουργείων της, τους υπουργούς, υφυπουργούς μέχρι και τους γενικούς γραμματείς που δεν θα μπορούν να προέρχονται από τους βουλευτές ή να έχουν διατελέσει βουλευτές (μόνο οι υπουργοί ή ο πρωθυπουργός θα μπορεί να έχει διατελέσει βουλευτής, μιας και οι υπουργικές θέσεις είναι πεπερασμένες και δεν θα μπορούν να υπάρχουν φαινόμενα «βολέματος»). Επίσης θα αναφέρουν συγκεκριμένο πρόγραμμα, ο κάθε υπουργός ξεχωριστά για τον τομέα του, το οποίο θα είναι νομική δέσμευση μαζί με τον υφυπουργό και τους αντίστοιχους γραμματείς σε στιλ υπεύθυνης δήλωσης. Η θητεία της είναι τετραετής. Και εδώ ισχύουν τα προαναφερθέντα όσων αφορά τις νομικές συνέπειες. Θα έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν για οποιοδήποτε θέμα την ψήφιση ενός νόμου απευθείας από τον λαό, με δημοψήφισμα εάν θεωρούν ότι η βουλή ή ο πρόεδρος της δημοκρατίας τους εμποδίζει στην διετέλεση του έργου τους, καθώς και να κάνουν δημοψήφισμα (όχι αμέσως εκλογές) για να γίνουν εκλογές για νέα βουλή ή πρόεδρο (ώστε και οι τρεις εξουσίες να δουλεύουν με σεβασμό η μια στην άλλη, αλλά να μην σηκώνουν και εκβιασμούς). Θα μπορούν να έχουν μέχρι τρεις 4ετείς θητείες, μετά εκ των οποίων θα πρέπει να κερδίζουν +5% των ψήφων σε κάθε θητεία, ώστε να μην υπάρχουν φαινόμενα πελατειακών σχέσεων.
Τέλος έχουμε τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Ένας άνθρωπος εκλεγμένο και πάλι απευθείας από τον λαό, επιλεγμένο για το εξαίρετο έργο του προς την χώρα, ο οποίος δεν θα έχει προταθεί από κανένα κόμμα και που ο οποιοσδήποτε θεωρεί εαυτόν άξιο μπορεί να προσέλθει σαν υποψήφιος. Δεν υπάρχει προεκλογική εκστρατεία από τους υποψηφίους, ούτε λόγοι και εμφανίσεις, αφού το έργο που έχουν είδη πράξει είναι το μόνο κριτήριο. Μόνη του ευθύνη είναι να έχει την εποπτεία της κυβέρνησης και της βουλής, ότι παίζουν σωστά τον ρόλο τους. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορεί να μπλοκάρει νομοσχέδια εάν κρίνει ότι δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας και να εκδίδει προεδρικά διατάγματα εξάμηνης διάρκειας μόνο σε περιόδους έκτατης ανάγκης (και όχι σαν ζεστά ψωμάκια όπως τώρα). Θα εκπροσωπεί την χώρα μας όπως και τώρα, και ίσως θα ήταν καλή ιδέα να αποτελεί τιμητικά των ανώτατο διοικητή του δικαστικού σώματος (εκτός εάν υπάρχει κάποια ιδέα πώς να έχουν οι δικαστές ανεξαρτησία, χωρίς να υπάρχει ασυδοσία, ίσως με την εκλογή των ανώτατων δικαστών απευθείας από τον λαό, αλλά αυτό είναι κομματάκι παρατραβηγμένο). Με 5ετή θητεία θα εκλέγεται μαζί με το νομοθετικό σώμα. Καλό θα είναι να μην είναι 100 ετών όπως τώρα, αλλά ένας άνθρωπος σε ηλικία που ακόμα έχει όρεξη και δυνατότητες να προσφέρει έργο και να επαγρυπνεί για την προστασία της δημοκρατίας, και την θέση αυτή μπορούν να την διεκδικήσουν και μέλη του νομοθετικού και δικαστικού σώματος, αλλά και μέλη παλαιών κυβερνήσεων, αφού πλέον η εκλογή γίνεται απευθείας από τον λαό.
Επιπρόσθετα πρέπει να τονιστεί ότι ταυτόχρονα υπάρχει μια συνολική αναθεώρηση του Συντάγματος, το οποίο αποτελεί ένα πολύ απλό κείμενο κανόνων, μια βασική χάρτα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των πολιτών αυτής της χώρας, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, και στο οποίο θα προστεθεί ο προφανείς κανόνας ότι για να γίνει αναθεώρηση του συντάγματος θα πρέπει αφού προταθούν οι αλλαγές από κυβέρνηση και νομοθετικό σώμα, και γίνει δημόσια διαβούλευση, να γίνουν συνταγματικές εκλογές, όπου ο λαός απευθείας θα αποφασίζει για τις αλλαγές που εγκρίνει ή απορρίπτει!!! Μαζί με αυτό ανανεώνεται η νομοθεσία με απλούς νόμους και καθαρές ποινές (και εάν δεν υπάρχουν 5.000 υποπεριπτώσεις μπας και αδικηθεί και ένας, για να τα χρησιμοποιήσουμε σαν παραθυράκια, δεν έγινε και τίποτα).
Φυσικά όλες οι εκλογές γίνονται με απλή αναλογική στο σύνολο των ψήφων από όλη την χώρα, και για τους νομοθέτες σε τοπικό επίπεδο (περίπου ανά 50.000 πολίτες). Η αντιπολίτευση δεν θα γίνεται μέσω βουλής, η οποία πλέον προστατεύει γενικά τους πολίτες και κρίνει αντικειμενικά την κυβέρνηση, και δεν υπόκειται σε καμία κομματική πειθαρχία ή άλλες βλακείες τέτοιου τύπου, και ίσως, λέω ίσως, το κόμματα πάψουν να υπάρχουν και αντικατασταθούν από πολιτικές κινήσεις. Σίγουρα πάντως με πολύ λιγότερα έξοδα θα μπορεί να διεκδικήσει κάποιος πολίτης το εκλέγεσθαι, αφού δεν θα πρέπει να χαλάσει ένα κάρο χρήματα για να πείσει τους συμπολίτες του ότι
Με αυτόν το τρόπο κύριοι, ο λαός έχει πραγματικά την εξουσία, η νομοθετική, η δικαστική και η εκτελεστική εξουσία διαχωρίζονται πλήρως και η πελατειακές σχέσεις αποτελούν παρελθόν αφού καθένα από τα κέντρα εξουσίας έχει το όπλο να επιβάλει ή να υπερασπιστεί την άποψή του για το πώς πρέπει να διοικείται η χώρα, τον ίδιο τον λαό.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα πλεονεκτήματα επεκτείνονται και στις τοπικές κοινωνίες, αφού εισέρχονται πλέον θεσμοί και ιδέες, όπως αποκομματοποίηση, κατάργηση πελατειακών σχέσεων, δέσμευση σε προεκλογικές ανακοινώσεις με νομικά κριτήρια ακόμα και για τους δημάρχους (που θα πρέπει να καταθέτουν κάτι σαν business plan για όσα λένε), για τους οποίους δεν θα ακουστεί ποτέ ξανά από καμία κυβέρνηση να αναφέρει ότι εάν δεν βγουν οι δικοί μου δήμαρχοι πάμε σε εκλογές εν μέσω κρίσης.
Άλλωστε η μόνη αλήθεια που ειπώθηκε, είναι ότι στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου